Najważniejsze w skrócie
- Klasa IIa to punkt wyjścia, gdy wynik oprogramowania służy do decyzji o rozpoznaniu lub leczeniu albo gdy oprogramowanie monitoruje proces fizjologiczny.
- Klasa I obejmuje tylko pozostałe oprogramowanie medyczne. Dokumenty Komisji podają dla niej dwa przykłady: aplikację wspierającą poczęcie i aplikację zamieniającą symbole na mowę.
- Telefon, komputer czy chmura nie zmieniają klasy. Decyduje przewidziane zastosowanie.
- Klasa I nie zwalnia z obowiązków: dokumentacji technicznej, oceny klinicznej, systemu jakości i nadzoru po wprowadzeniu do obrotu.
- Wniosek Komisji z grudnia 2025 r. może zmienić regułę 11, ale nie został przyjęty.
Czego wymaga obecna reguła 11 MDR
Reguła 11 z załącznika VIII do rozporządzenia (UE) 2017/745 (MDR) zawiera trzy części. Oprogramowanie, które ma dostarczać informacje wykorzystywane przy podejmowaniu decyzji do celów diagnostycznych lub terapeutycznych, należy do klasy IIa. Oprogramowanie należy do klasy IIb, gdy skutki takiej decyzji mogą spowodować poważne pogorszenie stanu zdrowia lub konieczność interwencji chirurgicznej, a do klasy III, gdy mogą spowodować zgon albo nieodwracalne pogorszenie stanu zdrowia.
Oprogramowanie przeznaczone do monitorowania procesów fizjologicznych należy do klasy IIa, a przy monitorowaniu życiowych parametrów fizjologicznych, których zmiana może powodować bezpośrednie zagrożenie dla pacjenta — do klasy IIb. Dopiero ostatnie zdanie reguły stanowi, że „pozostałe oprogramowanie należy do klasy I”.
Tekst MDR w języku polskim: https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2017/745/2026-07-19/pol
| Klasa według reguły 11 | Przewidziane zastosowanie oprogramowania |
|---|---|
| IIa | Informacje do decyzji diagnostycznych lub terapeutycznych |
| IIb | Jak wyżej, gdy skutki decyzji mogą spowodować poważne pogorszenie stanu zdrowia lub interwencję chirurgiczną |
| III | Jak wyżej, gdy skutki decyzji mogą spowodować zgon lub nieodwracalne pogorszenie stanu zdrowia |
| IIa | Monitorowanie procesów fizjologicznych |
| IIb | Monitorowanie życiowych parametrów fizjologicznych, których zmiana może powodować bezpośrednie zagrożenie |
| I | Pozostałe oprogramowanie medyczne |
Dlaczego reguła 11 rzadko prowadzi do klasy I
Wytyczne Grupy Koordynacyjnej ds. Wyrobów Medycznych (MDCG) 2019-11 rev.1 z czerwca 2025 r. wyjaśniają, że sformułowanie o „dostarczaniu informacji wykorzystywanych przy podejmowaniu decyzji do celów diagnostycznych lub terapeutycznych” opisuje w bardzo ogólny sposób działanie charakterystyczne dla każdego oprogramowania będącego wyrobem medycznym (MDSW, ang. medical device software). Dlatego ta część reguły ma zastosowanie do zasadniczo każdego MDSW. Klasa I obejmuje więc tylko oprogramowanie, które pozostaje po wyłączeniu klas wyższych.
Ten sam dokument wskazuje, że oprogramowanie przeznaczone do zapobiegania chorobom przez analizę parametrów fizjologicznych, na przykład sztywności tętnic albo ułożenia kręgów, może dostarczać informacji do decyzji diagnostycznej, a w takim przypadku należy do klasy IIa. Druga część reguły obejmuje monitorowanie każdego procesu fizjologicznego, nie tylko życiowych parametrów fizjologicznych. Odczyty parametrów życiowych podczas rutynowych kontroli, także w warunkach domowych, wytyczne przypisują do klasy IIa.
Wytyczne MDCG 2019-11 rev.1: https://health.ec.europa.eu/latest-updates/update-mdcg-2019-11-rev1-qualification-and-classification-software-regulation-eu-2017745-and-2025-06-17_en
Czy aplikacja na telefon lub komputer podlega tym samym zasadom
Tak. Według MDCG 2019-11 rev.1 oprogramowanie może być wyrobem medycznym niezależnie od miejsca działania: w chmurze, na komputerze, na telefonie komórkowym albo jako dodatkowa funkcja sprzętowego wyrobu medycznego. Oprogramowanie klasyfikuje się w ten sam sposób bez względu na to, gdzie działa i w jaki sposób łączy się ze sprzętem, na przykład przez Wi-Fi albo Bluetooth.
Aplikacja w sklepie z aplikacjami, program instalowany na komputerze i platforma internetowa o tym samym przewidzianym zastosowaniu należą więc do tej samej klasy. Udostępnianie aplikacji przez platformy internetowe opisują odrębne wytyczne MDCG 2025-4 z czerwca 2025 r.
Jakie oprogramowanie wytyczne przypisują do klasy I
Załącznik IV do MDCG 2019-11 rev.1 podaje poglądowo tylko dwa przykłady oprogramowania klasy I według reguły 11. Pierwszy powtarzają wytyczne klasyfikacji MDCG 2021-24 rev.1 z kwietnia 2026 r. Ani te wytyczne, ani unijny podręcznik przypadków granicznych i klasyfikacji nie zawierają innych przykładów oprogramowania klasy I.
W obu przykładach oprogramowanie ma cel medyczny, ale jego wynik nie służy do rozpoznania choroby ani wyboru leczenia i oprogramowanie nie monitoruje procesów fizjologicznych w celu oceny stanu zdrowia. Wytyczne nie uzasadniają wprost tych klasyfikacji. Poniższe objaśnienia wyprowadzamy z brzmienia reguły 11. MDCG zastrzega przy tym, że każda zmiana przewidzianego zastosowania lub kontekstu używania może zmienić klasę.
Dlaczego aplikacja wspierająca poczęcie należy do klasy I
Użytkowniczka wprowadza temperaturę podstawową ciała i dni menstruacji. Walidowany algorytm statystyczny wskazuje jednym z trzech kolorów, czy dany dzień jest płodny, niepłodny, czy aplikacja jeszcze uczy się cyklu albo wykryła jego wahania.
- Cel medyczny: wspomaganie poczęcia. Definicja wyrobu medycznego w art. 2 pkt 1 MDR wymienia wyroby do wspomagania poczęcia.
- Dlaczego nie klasa IIa: wynik pomaga zaplanować współżycie. Nie służy do rozpoznania choroby ani do decyzji o leczeniu, a pomiar temperatury jest daną wejściową do prognozy płodności, a nie monitorowaniem stanu zdrowia.
- Kiedy klasa wzrośnie: gdy ta sama aplikacja ma służyć antykoncepcji — według reguły 15 oprogramowanie do antykoncepcji należy do klasy IIb. Klasa wzrośnie także wtedy, gdy wynik ma służyć rozpoznaniu zaburzeń płodności albo decyzji o leczeniu — reguła 11 przewiduje wtedy co najmniej klasę IIa.
Dlaczego aplikacja zamieniająca symbole na mowę należy do klasy I
Osoba z zaburzeniem komunikacji, na przykład z afazją lub mózgowym porażeniem dziecięcym, wybiera symbole na ekranie dotykowym, ruchem głowy albo wzrokiem. Aplikacja zamienia je na mowę.
- Cel medyczny: kompensowanie niepełnosprawności, które art. 2 pkt 1 MDR wymienia wśród celów medycznych.
- Dlaczego nie klasa IIa: aplikacja umożliwia komunikację osobie z zaburzeniem mowy. Nie dostarcza lekarzowi ani pacjentowi informacji do decyzji diagnostycznej lub terapeutycznej i nie monitoruje procesów fizjologicznych.
- Kiedy klasa wzrośnie: gdy aplikacja ma oceniać postępy terapii, wykrywać pogorszenie stanu albo proponować zmianę leczenia. Wtedy jej wynik służy decyzji terapeutycznej, a reguła 11 przewiduje co najmniej klasę IIa.
Przykłady oprogramowania z każdej klasy
Przykłady z wytycznych MDCG i unijnego podręcznika przypadków granicznych pokazują, że o klasie decyduje cel, któremu służy wynik, a nie złożoność programu ani urządzenie, na którym działa. Prosty kalkulator może wymagać udziału jednostki notyfikowanej, a rozbudowana aplikacja może pozostać poza MDR.
Aplikacja wspierająca poczęcie, wskazująca dni płodne
Wynik służy planowaniu poczęcia, nie rozpoznaniu ani leczeniu.
MDCG 2019-11 rev.1; MDCG 2021-24 rev.1
Aplikacja zamieniająca symbole na mowę dla osób z zaburzeniami komunikacji
Kompensuje niepełnosprawność i nie dostarcza informacji do decyzji klinicznych.
MDCG 2019-11 rev.1
Kalkulator medyczny dla lekarza, np. skala CHA₂DS₂-VASc albo klirens kreatyniny według wzoru Cockcrofta-Gaulta — co najmniej klasa IIa
Obliczenie wyniku dla konkretnego pacjenta wykracza poza proste wyszukiwanie, a wynik służy decyzji o rozpoznaniu lub leczeniu. Klasa może być wyższa.
Podręcznik przypadków granicznych, wersja 5
Oprogramowanie szeregujące dostępne opcje chemioterapii dla lekarza, np. u nosicielek mutacji BRCA
Wynik informuje o postępowaniu klinicznym w chorobie nowotworowej (kategoria IMDRF II.i według MDCG 2019-11).
MDCG 2019-11 rev.1; MDCG 2021-24 rev.1
Oprogramowanie do terapii poznawczej, gdy specjalista dobiera terapię na podstawie jego wyniku
Wynik kieruje postępowaniem klinicznym w sytuacji poważnej, a terapię dobiera specjalista (kategoria IMDRF II.ii według MDCG 2019-11).
MDCG 2019-11 rev.1; MDCG 2021-24 rev.1
Analiza sztywności tętnic albo ułożenia kręgów piersiowych w celu zapobiegania chorobom
Analiza parametrów fizjologicznych może służyć wykryciu choroby, czyli decyzji diagnostycznej.
MDCG 2019-11 rev.1
Odczyt parametrów życiowych podczas rutynowych kontroli, także w domu, albo monitorowanie procesów fizjologicznych innych niż życiowe
Monitorowanie procesów fizjologicznych bez bezpośredniego zagrożenia dla pacjenta.
MDCG 2019-11 rev.1; MDCG 2021-24 rev.1
Aplikacja analizująca rytm serca, wykrywająca nieprawidłowości i informująca lekarza
Wynik ma kierować lekarza przy rozpoznaniu (kategoria IMDRF III.i według MDCG 2019-11).
MDCG 2019-11 rev.1; MDCG 2021-24 rev.1
Oprogramowanie oceniające depresję na podstawie wprowadzonych objawów
Wynik służy rozpoznaniu, a depresję wytyczne traktują jako sytuację poważną (kategoria IMDRF III.ii według MDCG 2019-11).
MDCG 2019-11 rev.1; MDCG 2021-24 rev.1
Ciągły nadzór parametrów życiowych podczas znieczulenia, intensywnej terapii lub w stanach nagłych
Zmiana parametrów życiowych może powodować bezpośrednie zagrożenie dla pacjenta.
MDCG 2019-11 rev.1; MDCG 2021-24 rev.1
Aplikacja płodności przeznaczona do antykoncepcji
Według reguły 15 oprogramowanie do antykoncepcji należy do klasy IIb; wyroby do implantacji i inwazyjne do długotrwałego użytku — do klasy III.
MDCG 2019-11 rev.1, pkt 4.2.4; MDCG 2021-24 rev.1
Analiza obrazu do decyzji o leczeniu ostrego udaru
Wynik służy rozpoznaniu i leczeniu w sytuacji krytycznej (kategoria IMDRF IV.i według MDCG 2019-11).
MDCG 2019-11 rev.1; MDCG 2021-24 rev.1
Oprogramowanie terapii poznawczej, które samo dostosowuje leczenie depresji na podstawie własnej oceny diagnostycznej
Oprogramowanie diagnozuje i samo zmienia terapię, dlatego stosuje się regułę 22 dla systemów w pętli zamkniętej.
MDCG 2019-11 rev.1
Dziennik dawek insuliny, który wyłącznie zapisuje dane, bez ich analizy
Samo zapisywanie, przechowywanie i wyświetlanie danych nie jest celem medycznym. Status zmienia się, gdy analiza danych ma cel medyczny albo aplikacja zmienia leczenie lub dawki.
MDCG 2021-24 rev.1
Aplikacja oceniająca ryzyko zakażenia chorobą przenoszoną drogą płciową na podstawie zachowań użytkownika i jego kontaktów
Ocena opiera się na zachowaniach, a nie na parametrach fizjologicznych; podręcznik uznaje ją za narzędzie epidemiologiczne.
Podręcznik przypadków granicznych, wersja 5
Jak klasyfikuje się termometr, ciśnieniomierz i stetoskop
Proste urządzenia pomiarowe pokazują, że o klasie decydują rodzaj wyrobu (aktywny albo nieaktywny), funkcja pomiarowa i przeznaczenie wyniku. Ten sam pomiar ciśnienia może prowadzić do klasy I, IIa albo IIb.
Stetoskop akustyczny
Wyrób nieinwazyjny i nieaktywny, bez funkcji pomiarowej. Reguła 1.
MDCG 2021-24 rev.1
Ciśnieniomierz z ręczną pompką, mankietem i mechanicznym manometrem
Wyrób nieaktywny i nieinwazyjny: klasa I według reguły 1. Według MDCG 2021-24 funkcję pomiarową ma wyrób, który łącznie: mierzy ilościowo parametr fizjologiczny, podaje wynik w jednostkach legalnych i ma deklarowaną lub domyślną dokładność, od której zależy bezpieczeństwo pacjenta. Naszym zdaniem taki ciśnieniomierz spełnia te kryteria, dlatego jest wyrobem klasy I z funkcją pomiarową. Jednostka notyfikowana ocenia wtedy tylko zgodność z wymaganiami metrologicznymi (art. 52 ust. 7 lit. b MDR).
Reguła 1; MDCG 2021-24 rev.1 — wniosek własny
Termometr bez zasilania do pomiaru na skórze
Wyrób nieaktywny, mający kontakt wyłącznie z nieuszkodzoną skórą: klasa I według reguły 1, przy spełnieniu tych samych trzech kryteriów — z funkcją pomiarową. Termometr doustny lub doodbytniczy ocenia się według reguły 5.
Reguły 1 i 5; MDCG 2021-24 rev.1 — wniosek własny
Termometr elektroniczny, ciśnieniomierz elektroniczny, stetoskop elektroniczny
Wyrób aktywny przeznaczony do bezpośredniego diagnozowania lub monitorowania życiowych procesów fizjologicznych, używany do rutynowych pomiarów i samokontroli. Reguła 10.
MDCG 2021-24 rev.1
Aplikacja, która steruje ciśnieniomierzem elektronicznym albo wpływa na jego używanie
Oprogramowanie sterujące wyrobem lub wpływające na jego używanie należy do tej samej klasy co wyrób (sekcja 3.3 załącznika VIII).
Załącznik VIII MDR, sekcja 3.3; MDCG 2019-11 rev.1
Aplikacja, która analizuje wyniki pomiarów i wskazuje ryzyko nadciśnienia lub gorączki wymagającej leczenia
Jeżeli wynik ma służyć decyzji diagnostycznej lub terapeutycznej, stosuje się regułę 11: co najmniej klasa IIa. Gdy oprogramowanie ma własny cel medyczny, klasa może być wyższa niż klasa urządzenia.
Reguła 11 — przykład własny
Monitor pacjenta z alarmami, mierzący ciśnienie, temperaturę i saturację w intensywnej terapii
Monitorowanie życiowych parametrów fizjologicznych, których zmiana może powodować bezpośrednie zagrożenie dla pacjenta. Reguła 10.
MDCG 2021-24 rev.1
Aplikacja, która wyłącznie zapisuje i wyświetla wyniki z ciśnieniomierza lub termometru
Oprogramowanie używane z wyrobami, które jedynie zapisuje, przechowuje lub wyświetla informacje, zwykle nie jest wyrobem. Status zmienia się, gdy analiza danych ma cel medyczny, aplikacja wpływa na leczenie albo steruje wyrobem.
MDCG 2021-24 rev.1
Co to oznacza dla aplikacji współpracującej z urządzeniem
Skoro termometr elektroniczny i ciśnieniomierz elektroniczny należą do klasy IIa, aplikacja, która takim urządzeniem steruje, monitoruje parametry życiowe w celu medycznym albo dostarcza wyniku do decyzji diagnostycznej lub terapeutycznej, również należy co najmniej do klasy IIa. Klasa I pozostaje możliwa dla aplikacji, której wynik nie służy rozpoznaniu, leczeniu ani monitorowaniu, a poza MDR — dla aplikacji, która wyłącznie zapisuje i wyświetla wyniki.
Kiedy inne reguły podnoszą klasę oprogramowania
Klasy nie ustala się wyłącznie na podstawie reguły 11. Jeżeli do wyrobu odnosi się kilka reguł, zgodnie z sekcją 3.5 załącznika VIII stosuje się regułę prowadzącą do wyższej klasy. Oprogramowanie, które steruje wyrobem lub wpływa na jego używanie, należy według sekcji 3.3 do tej samej klasy co dany wyrób.
| Sytuacja | Skutek dla klasy | Podstawa |
|---|---|---|
| Aplikacja do obserwacji płodności przeznaczona do antykoncepcji, a nie do wspierania poczęcia | Klasa IIb | Reguła 15 załącznika VIII; MDCG 2019-11 rev.1, pkt 4.2.4 |
| Aplikacja sterująca pompą, stymulatorem lub innym wyrobem albo wpływająca na jego używanie | Co najmniej klasa sterowanego wyrobu; jeżeli aplikacja ma również własny cel medyczny, wyższa z klas wynikających z sekcji 3.3 i reguły 11 | Sekcje 3.3 i 3.5 załącznika VIII; MDCG 2019-11 rev.1 |
| Oprogramowanie objęte jednocześnie regułą 11 i inną regułą | Wyższa z wynikających klas | Sekcja 3.5 załącznika VIII |
Jak przewidziane zastosowanie przesądza o klasie
MDR definiuje przewidziane zastosowanie jako użycie zgodne z danymi producenta podanymi na etykiecie, w instrukcji używania, w materiałach lub oświadczeniach promocyjnych lub sprzedażowych oraz w ocenie klinicznej. Opis w instrukcji ograniczony do funkcji klasy I nie wystarczy, jeżeli strona internetowa, opis w sklepie z aplikacjami, prezentacja dla szpitala albo komunikaty w aplikacji wskazują na wsparcie diagnozy, terapii lub monitorowania.
Jeżeli producent przeznacza wynik oprogramowania do podejmowania decyzji o rozpoznaniu lub leczeniu, oprogramowanie należy co najmniej do klasy IIa, niezależnie od tego, w którym dokumencie to przeznaczenie opisano. Opis zastosowania, ocena kliniczna i materiały sprzedażowe muszą być spójne. Materiały, które przypisują oprogramowaniu funkcje, których nie ma, należy sprostować (art. 7 MDR). Jeżeli natomiast rzeczywista funkcja odpowiada wyższej klasie, sama zmiana opisu nie wystarczy.
Jakie obowiązki ma producent oprogramowania klasy I
Zgodnie z art. 52 ust. 7 MDR producent wyrobu klasy I sam wydaje deklarację zgodności UE po sporządzeniu dokumentacji technicznej. Wyjątek stanowią wyroby sterylne, wyroby z funkcją pomiarową i narzędzia chirurgiczne wielokrotnego użytku, przy których jednostka notyfikowana uczestniczy w ograniczonym zakresie; dla oprogramowania znaczenie może mieć funkcja pomiarowa. Dla pozostałego oprogramowania klasy I jednostka notyfikowana nie wydaje certyfikatu, dlatego potoczne określenie „certyfikacja w klasie I” jest nieścisłe.
Brak udziału jednostki notyfikowanej nie zmniejsza zakresu wymagań. Producent prowadzi system zarządzania jakością proporcjonalny do klasy ryzyka (art. 10 ust. 9), zarządza ryzykiem, przeprowadza ocenę kliniczną. Dokumentuje także cykl życia oprogramowania i cyberbezpieczeństwo, prowadzi nadzór po wprowadzeniu do obrotu i sporządza raport z nadzoru (art. 85) oraz przed wprowadzeniem wyrobu do obrotu wprowadza dane do europejskiej bazy danych o wyrobach medycznych EUDAMED. Jeżeli producent przypisze klasę I oprogramowaniu należącemu do klasy IIa lub wyższej, wprowadzi je do obrotu bez wymaganej oceny zgodności z udziałem jednostki notyfikowanej.
Co zmienia wniosek Komisji z 16 grudnia 2025 r.
Wniosek odwraca konstrukcję reguły, ale nie przesądza, jak szeroka będzie klasa I. Ani wniosek, ani jego załącznik nie definiują pojęć sytuacji krytycznej, poważnej i niepoważnej ani kierowania postępowaniem klinicznym. Wniosek nie został przyjęty i może jeszcze się zmienić w Parlamencie Europejskim i Radzie. Do dnia rozpoczęcia stosowania nowych przepisów obowiązuje obecna reguła 11. Planowanie wprowadzenia oprogramowania do obrotu na podstawie projektowanego brzmienia jest ryzykowne.
Pokaż projektowane brzmienie reguły 11
Komisja Europejska zaproponowała we wniosku COM(2025) 1023 nowe brzmienie reguły 11 (tłumaczenie własne). Oprogramowanie przeznaczone do generowania wyniku przynoszącego korzyść kliniczną, wykorzystywanego w diagnozie, leczeniu, zapobieganiu, monitorowaniu, przewidywaniu, prognozowaniu, kompensowaniu lub łagodzeniu choroby albo stanu, ma należeć do klasy I. Wniosek przewiduje jednak wyjątki: klasa III, gdy wynik dotyczy choroby lub stanu w sytuacji krytycznej, w której istnieje ryzyko zgonu albo nieodwracalnego pogorszenia stanu zdrowia; klasa IIb, gdy dotyczy sytuacji poważnej, w której istnieje ryzyko poważnego pogorszenia stanu zdrowia lub interwencji chirurgicznej, albo służy do kierowania postępowaniem klinicznym w sytuacji krytycznej; klasa IIa, gdy dotyczy sytuacji niepoważnej, służy do kierowania postępowaniem klinicznym w sytuacji poważnej albo do informowania o postępowaniu klinicznym w sytuacji krytycznej lub poważnej.
Dokumenty wniosku na stronie Komisji: https://health.ec.europa.eu/publications/proposal-regulation-simplify-rules-medical-and-vitro-diagnostic-devices_en
Gdzie Komisja Europejska wyjaśnia zasady dla oprogramowania
Zasady kwalifikacji i klasyfikacji oprogramowania, w tym aplikacji mobilnych, wyjaśniają przede wszystkim dokumenty zatwierdzone przez MDCG, dostępne na stronie Komisji: https://health.ec.europa.eu/medical-devices-sector/new-regulations/guidance-mdcg-endorsed-documents-and-other-guidance_en
Pokaż wykaz dokumentów
| Dokument | Zakres |
|---|---|
| Schemat „Is your software a Medical Device?” (marzec 2021 r.) | Kroki decyzyjne: czy oprogramowanie jest wyrobem medycznym i czy podlega MDR, czy IVDR |
| MDCG 2019-11 rev.1 (czerwiec 2025 r.) | Kwalifikacja i klasyfikacja oprogramowania, objaśnienie reguły 11 i przykłady klas |
| MDCG 2025-4 (czerwiec 2025 r.) | Bezpieczne udostępnianie aplikacji będących wyrobami medycznymi na platformach internetowych |
| MDCG 2023-4 (październik 2023 r.) | Oprogramowanie działające w połączeniu ze sprzętem lub jego elementami |
| MDCG 2020-1 (marzec 2020 r.) | Ocena kliniczna oprogramowania będącego wyrobem medycznym |
| MDCG 2021-24 rev.1 (kwiecień 2026 r.) | Klasyfikacja wyrobów medycznych, w tym przykłady do reguły 11 |
| Podręcznik przypadków granicznych i klasyfikacji, wersja 5 (kwiecień 2026 r.) | Rozstrzygnięcia konkretnych przypadków, w tym kalkulatorów medycznych i aplikacji |
Które pytania rozstrzygają o klasie I
Twierdząca odpowiedź na pierwsze, drugie lub czwarte pytanie wyklucza klasę I. Przy trzecim pytaniu klasa jest nie niższa niż klasa sterowanego wyrobu. Jeżeli ostateczna klasa jest wyższa niż I, ocena zgodności wymaga udziału jednostki notyfikowanej. Zakres funkcji i przewidziane zastosowanie warto ustalić przed sporządzeniem dokumentacji technicznej, ponieważ od nich zależy procedura, harmonogram i budżet. Klasę ryzyka i zakres dowodów ustalamy w ocenie oprogramowania medycznego, a wstępną analizę można przeprowadzić w kalkulatorze klasyfikacji wyrobu. Jeżeli zależy Państwu na klasie I, prosimy wypełnić ankietę dotyczącą oprogramowania. Na podstawie odpowiedzi ocenimy, czy klasa I wchodzi w grę, i prześlemy ofertę z ceną.
- Czy wynik oprogramowania jest wykorzystywany przy decyzji diagnostycznej lub terapeutycznej, również przez samego pacjenta?
- Czy oprogramowanie monitoruje jakikolwiek proces fizjologiczny?
- Czy oprogramowanie steruje innym wyrobem lub wpływa na jego używanie?
- Czy do oprogramowania odnosi się reguła szczególna, na przykład reguła 15 dla antykoncepcji?
- Czy etykieta, instrukcja, materiały sprzedażowe, opis w sklepie z aplikacjami i ocena kliniczna opisują to samo przewidziane zastosowanie?
Prowadzi kwalifikację wyrobu, dobór ścieżki oceny zgodności oraz prace nad dokumentacją techniczną i systemem jakości.


