← Aktualności

Vigilance · incydenty

Reklamacja, incydent czy zgłoszenie w systemie nadzoru — kiedy trzeba reagować

Nie każda reklamacja jest incydentem, ale każda reklamacja powinna trafić do procesu oceny. Brak jasnej ścieżki decyzji powoduje ryzyko opóźnionego zgłoszenia i utraty kontroli nad wyrobem po sprzedaży.

Jak myśleć o zgłoszeniu

Pierwszym krokiem jest ustalenie, czego dotyczy zgłoszenie: jakości obsługi, wady wyrobu, niezgodności dokumentacji, zdarzenia niepożądanego, pogorszenia stanu zdrowia albo ryzyka dla pacjenta lub użytkownika. Dopiero wtedy można zdecydować, czy wystarczy działanie korygujące i zapobiegawcze (CAPA), aktualizacja nadzoru po wprowadzeniu do obrotu (PMS), czy potrzebna jest ścieżka obserwacji (vigilance).

Każda reklamacja podlega ocenie w ramach systemu rozpatrywania skarg, który jest elementem systemu zarządzania jakością wymaganego w art. 10 ust. 9 MDR. Ocena rozstrzyga, czy zgłoszenie kwalifikuje się jako incydent, a jeśli tak — czy jest poważnym incydentem podlegającym zgłoszeniu do właściwego organu. Brak jasnej ścieżki decyzyjnej prowadzi do opóźnienia zgłoszenia i do utraty kontroli nad wyrobem po wprowadzeniu do obrotu.

Reklamacja, incydent, poważny incydent — jak rozróżnić

Rozróżnienie opiera się na definicjach z art. 2 MDR. Reklamacja to sygnał od użytkownika lub podmiotu w łańcuchu dostaw; nie każda dotyczy działania wyrobu. Incydent (art. 2 pkt 64) to wadliwe działanie lub pogorszenie właściwości bądź działania wyrobu, błąd użytkowy albo nieprawidłowość w informacji podanej przez producenta. Poważny incydent (art. 2 pkt 65) to taki, który bezpośrednio lub pośrednio doprowadził, mógł doprowadzić lub może doprowadzić do śmierci, poważnego pogorszenia stanu zdrowia albo poważnego zagrożenia zdrowia publicznego.

Kryterium kwalifikacji

KategoriaPodstawaCzy zgłaszać organowiDalsze działanie
Reklamacjaart. 10 ust. 9 MDRNie — chyba że ocena wykaże incydentRejestr skarg, ocena, ewentualne CAPA
Incydentart. 2 pkt 64 MDRZwykle nie (zgłaszanie tendencji: art. 88)Analiza ryzyka, PMS, monitorowanie tendencji
Poważny incydentart. 2 pkt 65 MDRTak — art. 87 MDRZgłoszenie, dochodzenie, ewentualne FSCA

Terminy zgłoszenia poważnego incydentu

Terminy z art. 87 ust. 3–5 MDR biegną od powzięcia wiedzy o zdarzeniu i od ustalenia jego związku z wyrobem. Ich niedotrzymanie samo w sobie jest niezgodnością, którą weryfikuje jednostka notyfikowana i właściwy organ.

SytuacjaTermin (dni)Podstawa
Poważne zagrożenie zdrowia publicznego2art. 87 ust. 4 MDR
Śmierć lub nieprzewidziane poważne pogorszenie stanu zdrowia10art. 87 ust. 5 MDR
Pozostałe poważne incydenty15art. 87 ust. 3 MDR

Kiedy potrzebne jest FSCA

Zewnętrzne działanie korygujące dotyczące bezpieczeństwa (FSCA — art. 2 pkt 68 MDR) podejmuje się, gdy analiza ryzyka wskazuje, że zapobieżenie kolejnym poważnym incydentom wymaga działania po stronie użytkowników wyrobu — wycofania z używania, modyfikacji, aktualizacji oprogramowania lub instrukcji. O FSCA powiadamia się użytkowników notatką bezpieczeństwa (FSN) i zgłasza je właściwemu organowi zgodnie z art. 89 MDR. Powtarzalne incydenty, które nie są poważne, podlegają natomiast zgłaszaniu tendencji (art. 88 MDR).

Co powinno być w procesie

  • punkt przyjmowania zgłoszeń od użytkowników, dystrybutorów i importerów
  • formularz z minimalnym zestawem danych do oceny zdarzenia (wyrób, UDI, opis, skutek dla pacjenta)
  • kryteria rozróżnienia reklamacji, incydentu i poważnego incydentu na podstawie art. 2 MDR
  • czas reakcji i osoby odpowiedzialne, w tym rola PRRC (art. 15 MDR)
  • powiązanie z analizą ryzyka, PMS (art. 83–86, załącznik III), CAPA i FSCA
  • procedura komunikacji z właściwym organem, jednostką notyfikowaną i klientami

Najczęstsze błędy

  • traktowanie każdej reklamacji jako zwykłej skargi bez formalnej oceny kwalifikacji
  • liczenie terminu zgłoszenia od decyzji wewnętrznej, a nie od powzięcia wiedzy o zdarzeniu
  • brak zapisu uzasadniającego decyzję o niezgłoszeniu — organ oczekuje udokumentowanej oceny
  • pomijanie zgłaszania tendencji przy powtarzalnych incydentach niebędących poważnymi
  • brak sprzężenia zwrotnego między obserwacją a dokumentacją techniczną i analizą ryzyka

Kiedy warto powierzyć ocenę na zewnątrz

Dla producenta bez działu regulacyjnego najważniejsze jest to, że ktoś oceni zgłoszenie i ustali, czy wymaga ono eskalacji oraz zgłoszenia w terminie ustawowym. To naturalny element usługi „Pod nadzorem MEDDEV”: punkt zgłoszeń, rejestr, ocena ryzyka, kwalifikacja zdarzenia i rekomendacja dalszych działań — z zachowaniem odpowiedzialności producenta.

Źródła i punkty odniesienia

  • MDR 2017/745: art. 87–92 — obserwacja (vigilance) i nadzór rynku
  • MDR 2017/745: art. 2 pkt 64–68 — definicje incydentu, poważnego incydentu i FSCA
  • MDR 2017/745: art. 83–86 oraz załącznik III — nadzór po wprowadzeniu do obrotu (PMS, PSUR)
  • MDCG 2023-3 — pytania i odpowiedzi dotyczące pojęć obserwacji (vigilance)

Od czego zacząć

Punktem wyjścia jest jedno miejsce przyjmowania zgłoszeń i prosty formularz zbierający dane niezbędne do oceny. Kolejny krok to spisanie kryteriów kwalifikacji zgodnych z art. 2 MDR oraz tabeli terminów z art. 87, tak aby decyzja o zgłoszeniu nie zależała od pamięci pojedynczej osoby. Warto też połączyć rejestr zgłoszeń z analizą ryzyka i PMS, aby powtarzalne sygnały trafiały do dokumentacji technicznej.

Producenci, którzy chcą uporządkować punkt zgłoszeń, rejestr i ścieżkę oceny, mogą skorzystać ze wsparcia zespołu MEDDEV — od zaprojektowania procesu obserwacji po bieżącą kwalifikację zdarzeń w ramach stałego nadzoru.

Barbara Jęcka-Izdebska
Autorka artykułu Barbara Jęcka-Izdebska

Prowadzi rejestrację podmiotów i wyrobów, powiadomienia oraz zgłoszenia wymagane przed rozpoczęciem lub w trakcie sprzedaży.

Audyt zerowy

Jak ta zmiana wpływa na wyrób i dokumentację

Audyt zerowy przekłada wymagania regulacyjne na konkretną ścieżkę dla danego wyrobu.

Kontakt